Ubuntu bardzo dobrze radzi sobie jako klient SMB. Główne problemy jakie mogą się pojawić w najnowszej wersji Ubuntu (np. 20.04) jest kompatybilność z bardzo starymi serwerami udostępniającymi pliki za pomocą wersji protokołu SMB2 (lub nawet SMB1).
W nomenklaturze Microsoftu protokół SMB3 jest obowiązującym aktualnie od windows 2012, SMB2 – które było standardem w czasach windows vista oraz jeszcze starsze SMB1, które jest ma olbrzymie problemy z zabezpieczeniami i nie powinno być używane w ŻADNYCH zastosowaniach.
Na czas pisania tego artykułu wersja SMB 3.1.1 została wprowadzona w windows 2016/windows 10.
SMB jest implementacją protokołu CIFS opracowanego przez IBM w połowie lat 80-tych. W chwili obecnej praktycznie nikt nie używa wesji CIFS z uwagi na wiele problemów z nim związanych. Nie mniej, wiele osób używa naprzemiennie nazw CIFS i SMB, traktując je jako synonimy.
Jeśli mamy problem z komunikacją za pomocą SMB (samba) to w pierwszej kolejności należy sprawdzić jaką wersję protokołu obsługuje serwer. W przypadku qnap możemy to zrobić jak na poniższym obrazku:
Dalej zaznacz advanced i wybierz odpowiednią wersję protokołu SMB:
Czym wersja wyższa tym lepsza z uwagi na bezpieczeństwo czy wydajność. To którą możemy ustawić zależy od możliwości innych urządzeń korzystających z serwera.
W przypadku ubuntu 20.04 mam zainstalowane następujące pakiety. Zaznaczone grubszą czcionką powinny znajdować się na twoim komputerze (apt list --installed). Zwróć uwagę przede wszystkim czy polecenie mount.cifs jest dostępne po ich zainstalowaniu.
- libsmbclient
- libsmbios-c2
- python3-samba
- samba-common-bin
- samba-common
- samba-dsdb-modules
- samba-libs
- cifs-utils/focal
Przykładowe polecenie do zamontowania udostępnionego zasobu:
sudo mount -t cifs -o vers=3.0,user=la,uid=1000,gid=1000 //192.168.1.2/share1 /mnt/share1/
Źródło:
No Comments